Selamu Aleykum;

 Değerli ziyaretçiler,

 Malumunuz Türk yargı organları bir takım sebeplerden dolayı wordpress.com altındaki tüm adreslere Türkiye’den erişimi engelledi.

Bu yüzden bizde haksız yere bu kararın kurbanı olduk ve sitemize Türkiyeden giriş yapılamadı,hala yapılamıyor.

Bu durum sebebi ile,bundan sonra yayınlarımıza www.kurtulusrecetesi.com adresinden devam edeceğiz.

Bu güne kadar Allah rızası için yapmış olduğumuz işlere,yeni sitemizde aynen devam edeceğiz inşaallah.

Bizleri dualarınızda unutmayınız.!!!

 www.kurtulusrecetesi.com

Evet, Allah Rasûlü ve Hazreti Ebu Bekir gibi has dairedeki bir kısım arkadaşları, maddî hayat itibarıyla en fakirane yaşayan insanlardı.

Hem de onlar bu hale kendi ihtiyarlarıyla razı oluyorlardı. Şayet isteselerdi, herkesten daha müreffeh yaşayabilirlerdi.

Zira, Rasûl-ü Ekrem Efendimiz sadece kendisine verilen hediyeleri dağıtmayıp yanında bıraksaydı, o günün maddeten en zenginlerinden biri

olabilirdi, ama O öyle yapmayı hiç düşünmedi; ümmetini helâlinden kazanıp zengin olmaya teşvik ettiği halde kendisi hem kıyamete kadar

gelecek olan bütün irşad erlerine örnek olmak hem de âhiret meyvelerini ötelere bırakmak için fakirliği ve zahidâne bir hayatı ihtiyar etti.

Öyle ki, bir gün Fazilet Güneşi (aleyhi’s-salatü ve’s-selam) iki arkadaşı ile beraber Ebu Eyyûb el-Ensârî hazretlerinin evine gitmişti.

Evin hanımı onları karşılamış, Ebu Eyyûb Hazretleri de hemen bir hurma salkımı kesip getirmiş, kutlu misafirlerine ikram etmişti.

Allah Rasûlü “Bu hurma dalını niye kestin, meyvesinden toplasaydm ya!” buyurunca, ev sahibi,

“Ya Rasûlallah, evime şeref verdiniz; size hem kuru hurmasından, hem tam olgunlaşmayanmdan, hem de olgun tazesinden tattırmak istedim,

onun için dalıyla beraber getirdim.” demişti.

Ebu Eyyûb el-Ensâri hazretleri, bu kutlu misafirlerine hurma ikram etmişti ama bununla yetinemezdi.

Hemen kalkıp dışarı koşmuş, bir oğlak tutup kesmiş ve sonra onun yarısını kebap yapmış, diğer yansını da suda pişirmişti.

Şefkat Peygamberi, sofraya konulan etten bir parça almış, onu bir yufkanın içine koymuş ve

“Ey Ebâ Eyyûb! Bunu Fatıma’ya götür, zira günlerden beri o böyle-sini tatmadı.” buyurmuştu.

Ebu Eyyûb da hemen bu emri yerine getirmiş ve tekrar aziz misafirlerinin yanına dönmüştü.

Herkes yemeğini yiyip doyunca, Rehber-i Ekmel (sallallahu aleyhi ve sellem) “Serin gölge, ekmek, et, hurma, henüz olgunlaşmamış

hurma, olgun taze hurma ve soğuk su…” demiş; bunları sayarken de mübarek gözleri yaşlarla dolmuştu. Sonra sözlerine şöyle devam etmişti:

“Nefsim kudret elinde olan Yüce Allah’a yemin ederim ki, işte bunlar da sorulacağınız nimetlerdendir; Allah Teâlâ

“Sonra o gün size verilmiş olan her nimetten sorguya çekileceksiniz.”(Tekâsür,102/8) buyurmuştur; evet, işte bunlar,

o kıyamet günü sorgulanacağınız nimetlerdendir.”

Peygamber Efendimiz’in bu sözü, orada hazır bulunan Ashâb-ı Kirâm’a öyle ağır gelmişti ki, hepsi derin derin mülahazalara dalmışlardı.

Bunun üzerine Müşfik Nebi şöyle buyurdu: “Bu türlü nimetlere rastlayıp da onlara el uzattığınızda “Bismillah” deyin; doyduğunuz zaman da,

“Sonsuz şükürler olsun Allah’a ki bizi doyurdu, nimetlerle serfiraz etti ve lütf u ihsana erdirdi.” diyerek o nimete şükredin.” 

Bir başka gün, Enbiyalar Serveri, oruç tutmuştu; iftar edeceği zaman kendisine bir bardak süt getirmişlerdi.

Sahabe-i güzin efendilerimiz Rasûl-ü Ekrem’in hoşuna gidebilecek bir şey yapmak için can atarlardı; o gün de ikram edecekleri sütün

içine biraz bal koymuşlardı. Peygamber Efendimiz, sütten bir iki yudum alıp balın tadını hisseder hissetmez elindeki kabı mübarek

dudaklanndan uzaklaştırarak, “Bu nedir?” diye sorunca, ‘Ta Rasûlallah, hoşunuza gideceğini düşünerek süte biraz bal karıştırdık!” cevabını

vermişlerdi. Bunun üzerine Beyan Sultanı elindeki kaseyi yere koyarak şöyle buyurdu:

“Dikkat ediniz! Ben bunun içilmesini haram kılmıyorum; fakat, bilin ki, kim (yemesinde-içmesinde, giyiminde-kuşamında) Allah için

mütevazı olursa, Allah onu yücelttikçe yüceltir; kim de kibirlenir ve büyüklük taslarsa, Cenâb-ı Hak onu da alçalttıkça alçaltır.

Kim iktisatlı hareket ederse, Allah onu zengin kılar; kim de israf ederse, Cenâb-ı Hak onu fakr u zarurete mübtela eyler.,

ve kim Allah’ı çokça zikrederse, Mevlâ-yı Müteâl ondan hoşnut olur.”

Sözün özü; iktisat, insanı kanaatkar kılar; hadis-i şerifin ifadesiyle “Kanaat, tükenmez bir hazinedir.”

ve “Kanaat eden aziz yaşar; tamah eden zillete düşer.” iktisat, berekete ve izzetli yaşamaya vesile olur.

İsraf ise, kanaatsizliğe, sürekli hayattan şikayet etmeye, hırsa, riyaya ve ihlassızlığa sebebiyet verir; insanın izzetini

kırar ve onu başkalanna yüz suyu dökmeye mecbur eder. Bütün mü’minler iktisat ve istiğna ruhunu hayatlarının esası yapmalıdırlar;

fakat, özellikle de adanmış ruhlar, yeme-içme, giyim-kuşam, ev-bark, araba ve eşya gibi bütün ihtiyaçlarını zaruret çizgisine göre

ele almaya ve her meselede tevazu kaidesine muvafık davranmaya çalışmalıdırlar.

M.Fethullah Gülen - Ölümsüzlük İksiri -Kırık Testi 7

Sayfa 246-247-248

Mecmaül-Enhür sahibi Muhammed b. Süleyman, “Damat Efendi” lakabıyla meşhur olmuştur. Çünkü, bu iffet âbidesi, talebelik döne­minde bir gece yarısı, mum ışığı altında ders çalışmaktadır. İlmî mütâlâalara daldığı bir esnada kapısı çalınır. O vakitte birinin gel­mesinin hasıl ettiği hayret ve misafirin kimliği hakkındaki merakla hemen kapıyı açar. Karşısında genç ve güzel bir kızcağız durmakta­dır. Misafir, yolunu kaybettiğini ve etrafta başka bir ışık göremedi­ği için onun kapısını çalmaya mecbur kaldığını söyler.

Genç talebe, misafirini geri çeviremez, onu gece karanlığına ve sokağın soğuğuna terkedemez, çaresizce kızı içeri alır. Ona oturup dinlenebileceği bir köşe gösterdikten sonra da sabaha kadar dersine çalışmaya devam eder. Utangaç ve gizli-saklı nazarlarla onu seyre­den kızcağız, bu iffetli talebenin bir haline taaccüb eder; genç, ara­da bir parmağını önünde yanan mumun alevine tutmakta ve bir müddet öylece bekledikten sonra geri çekmektedir. Bir defa ile de yetinmemekte ve bunu ara ara sürekli tekrarlamaktadır. Bu hal üze­re sabah olur.

Gün ışıdıktan sonra genç kız oradan ayrılıp evine döner. Halkın yardımıyla yolurnu bularak ulaştığı ev, Osmanlı vezirlerinden biri­nin sarayıdır; bu genç kız da, o vezirin kerimesidir. Saray halkı, ona geceyi nerede ve nasıl geçirdiğini merakla sorarlar; zira, bütün gece onu aramış ama bir türlü bulamamışlardır. Genç kız başından ge­çenleri, gördüklerini ve hususiyle de kendisini misafir eden talebe

nin tuhaf halini bir bir anlatır. Vezir, kızına yardım eden o genci sa­rayına davet eder ve niçin sabaha kadar elini yanan mumun üzerin­de tuttuğunu sorar. Yusuf yüzlü genç, “Yolunu kaybettiği için kapı­mı çalan bir misafiri dışarıda bırakamazdım; bu sebeple onu kulü­beme aldım. Nefsimin desiselerine karşı koyabilmek için de, elimi ara sıra mumun bana Cehennemi hatırlatan alevi üzerine koydum. Şeytan beni kandırmaya yeltendiğinde, parmağımı ateşe tutarak, nefsime cehennem azabını hatırlattım ve böylece yanlış bir şey yap­maktan kurtuldum.”

Evet, hayırlı genç, bu iffet ve ismet şuuruyla ve âhirete kilitle­nen gönlüyle o vezirin çok hoşuna giden ve teklifi kabul ederek o kızcağızla evlendikten sonra da “Damat Efendi” olarak anılagelen Muhammed b. Süleyman gibi, bu dünyanın cazibedâr güzellikleri karşısında bakışı bulanmayan, gözü kaymayan, veralann verasını ebedî saadet diyarı sayan ve hep ona ulaşmayı düşünerek yaşayan insandır.

M.Fethullah Gülen - Ölümsüzlük İksiri -Kırık Testi 7

Sayfa 46-47

Meksika’nin başkenti Mexiko City’de (ne yapacağız bu x’leri?) meydana gelen taciz olayları ve şikayetler sonucu belediye çareyi “kadınlara özel” otobüsleri devreye sokmakta bulmuş. Ayrıca metro sisteminde yoğun saatlerde trenlerin ilk üç vagonuna sadece kadınlar binebiliyormuş. Zira polis istatistiklerine göre şehirlerde yaşanan tecavüz, cinsel taciz ve kötü muamele vakalarının yüzde 14’ü toplu taşıma araçlarında gerçekleşmiş. (Radikal, 22 Ocak 2008)

Mesele sadece ve sadece Müslümanlıkla bağlantılı değil gördüğünüz gibi.
Mesele erkeklerin kıroluğu, görmemişliği, edepsizliği, bir arada yaşamayı bilmemesi ve bunlardan kadının kendini korumaya çalışması.
Bu servis bizde mesela İstanbul’da yapılsa nasıl bir kıyamet kopardı düşünmek bile istemiyorum. Gericilik, dincilik, ortaçağ zihniyeti, şeriatçılık, anti laiklik…

Bu konudaki fikirlerimi nasıl yazacağımı bilemiyorum.. Artık öyle bir duruma geldik ki “idiot proof” yazmadığın sürece, hatta öyle yazsan bile yanlış anlaşılmaya çok müsait bir ortamdayız.

Kadın ve erkeğin ayrı ayrı yaşamasına taraf değilim. Asla ve kata böyle bir düşüncem yok, olamaz da. Karma bir toplumsal hayatımız olduğu için mutluyum.

Fakat açık söylemek gerekirse zaman zaman “onlardan” ayrılmayı hakikaten çok istiyorum.

Etrafımda erkekler olmadan yapmak istediğim bazı şeyler var. Ve ne yazık ki Avrupai olacağız, aman eski harem-selamlık geleneğimizi sürdürmeyeceğiz, maazallah gerici görünmeyeceğiz diye gereğinden karma olduğumuzu, dinle uzaktan yakından olmayan (veya da olan, önemli değil) bir takım nedenlerden dolayı “ayrı” kalma hakkımızı kullanamadığımızı, talep edemediğimizi hatta ifade BİLE edemediğimizi düşünüyorum.

Kim olarak? Modern, laik, Avrupai vs vs bir kadın olarak.
Ben mesela erkeklerle bir arada spor yapmaktan, bilhassa da yüzmekten hoşlanmayan bir kadınım. Oramı buramı, benim görmesini istediğim insan dışında, kimsenin görmesini istemiyorum. Olamaz mı? Yok mu böyle hakkım?

Bunun dinle uzaktan yakından bir ilgisi yok. Zira dindar bir insan değilim. Sadece istemiyorum. Nokta. Vücut benim!

Eh haşema ile de yüzemeyeceğime göre.. Yüzmek diye bir sporu yapmam dolayısıyla mümkün olamıyor.

Yok mu böyle “kadınlar saati” uygulaması yapan yerler? Var. Havuzu da var, plajı da var, oteli de var.

Lakin ben de oralara gitmek istemiyorum. Niye? Çünkü evime uzak/biraz daha düzgün bir yer olsun istiyorum/durumu abartmalarından hoşlanmıyorum/kıro buluyorum ve saire ve saire..

Belli bir kesime ait olmanın da böyle ottan bir tarafı var gördüğünüz gibi. Hillside veya Essporta’ya gidip böyle bir uygulama var mı diye sormam bile mümkün değil.

En ağır cinsel tacizlere otobüslerde uğramış biri olarak açıkçası kadınlara ait ayrı bir otobüs fikri de bana hiç fena gelmedi. İsteyen biner istemeyen binmez.

Böyle mi olmalıydı? Hayır. Keşke dünya erkeklerinin tümü Atatürkçü laik erkeklerin kendileri ve sandığı gibi zinhar edepsizleşmeyen, rahat duran, rahat bırakan, kibar, efendi insanlardan oluşsaydı. Ve kadınlara mahsus otobüs, saat gibi her tür hareketi gönül rahatlıyla “gericilik, gayri medenilik, hıyarlık vs” diye yargılayabilseydim…

Ama yapamıyorum. Kızanlar çok kibar, çok efendi, çok medeni olabilir. Ancak üzülerek söylemem gerek ki yurdumuzdaki (ve anlaşıldığı üzere Meksika’daki) erkeklerin büyük bir çoğunluğu tahmin edemeyeceğiniz kadar edepsiz.

Zorla ayrılmayalım ama zorla da birleştirilmeyelim. Kadınlara ait bazı yerlerin, saatlerin olması da o kadar acayip gelmemeli. Bunu isteyip de dile getiremeyen o kadar çok dinci hatta dindar hatta hatta inançlı bile OLMAYAN kadın tanıyorum ki..

Tuğçe Baran

tugce.baranotti@gmail.com

http://www.youtube.com/watch?v=_OwHnVXQtm4

İnsan(kadın-erkek) farklı yaratılış özelliklerine sahiptir. Bu farklılıklara doğumdan sonra bireysel, sosyal, kültürel, ekonomik ve siyasi etkenlerle ayrışmalar çeşitlenir. İnsanın doğarken getirdiği en önemli ayrışma cinsiyet noktasındadır. Erkek veya kız olma insanın değişmez hallerinden biridir. Cinsiyetlerin kendine has özellikleri de vardır. Erkek ve kadın ilişkileri ve bu ilişkiyi belirleyen farklı psikolojik haller de vardır. Erkek ve kadının birleşmesi ile nesiller devam eder. Toplumsal ve tarihsel süreklilik buna bağlıdır ve bunun şekillendireceği sosyal- kültürel mayadan etkilenir. Birbirini besleyen farklı talepler karşısında insanların ortaya koyacağı tavır önemlidir.

Erkek ve kadın birbirine meyillidir, bağımlıdır. Bu bağımlılık ömür boyu devam eder. Bu bağımlılık öncelikle ruh birlikteliğini aramakla başlar. Erkek veya kadın, her insan zayıftır ve birbiri tamamlamaya çalışır. Evlilik bu tamamlayıcılığın kurumsal ifadesidir. Kur’an- ı Kerim’de erkek- kadın ilişkilerine dair bir çok ayetler vardır. Hz. Yusuf kıssası bu anlamda geniş yer verilen ayetler vardır. Hz. Yusuf’un Mısır’da köle olarak bir melik tarafından satın alınması ve sarayda yetişmesini konu alan bölüm insan psikolojisinin farklı yönünü alan bölümdür. Melik’in hanımı erginlik çağına ulaşan Yusuf’un güzelliği, kabiliyetinden etkilenir. Sarayda kimsenin olmadığı bir vakitte “Onun nefsinden murat almak ister.” Ayetlerde bu durum şöyle anlatılır:

“Evinde bulunduğu kadın, onun nefsinden murat almak istedi, kapıları iyice kapattı ve “Haydi gel!” dedi. O da” (Hâşâ), Allah’a sığınırım! Zira kocanız benim velinimetimdir, bana güzel davrandı. Gerçek şu ki, zalimler iflah olmaz!” dedi./ Andolsun ki, kadın ona meyletti. Eğer Rabbinin işaret ve ikazını görmeseydi o da kadına meyletmişti. İşte böylece biz, kötülük ve fuhşu ondan uzaklaştırmak için (delilimizi gösterdik). Şüphesiz o ihlâslı kullarımızdandı./ İkisi de kapıya doğru koştular. Kadın onun gömleğini arkadan yırttı. Kapının yanında onun kocasına rastladılar. Kadın dedi ki: Senin ailene kötülük etmek isteyenin cezası, zindana atılmaktan veya elem verici bir işkenceden başka ne olabilir! / Yusuf: “Asıl kendisi benim nefsimden murat almak istedi” dedi. Kadının akrabasından biri şöyle şahitlik etti: “Eğer gömleği önden yırtılmışsa, kadın doğru söylemiştir, bu ise yalancılardandır.” / “Eğer gömleği arkadan yırtılmışsa, kadın yalan söylemiştir. Bu ise doğru söyleyenlerdendir.” / (Kocası, Yusuf’un gömleğinin) arkadan yırtılmış olduğunu görünce, (kadına): “Şüphesiz, dedi; bu, sizin tuzağınızdır. Sizin tuzağınız gerçekten büyüktür.”1

Burada erkek ve kadın psikolojisinin farklı tezahürlerini görmekteyiz. Burada “gömlek yırtan kadın” Züleyha’nın hali kadın psikolojisini yansıtmaktadır. Kadın geleneksel tasvir de yapı olarak birçok tasvirde ceylan, erkek ise avcı rolü ile resmedilir. Kadın kaçar, erkek ise kovalar. Kadın şuh ve davetkardır. Erkek ise davete icabet etmek ister. Ceylan- avcı rolü göçebe- taşra psikolojisini yansıtır. Bu hali yansıtan tüm masallar daha ziyade bozkır kültürünün ürünüdür.

Modern çağda kadın kaçan değil “gömlek yırtan kadın” rolüne girmiştir. Bu rol şehir merkezli bir tasvirin ürünüdür. Züleyha şehirde yaşamaktadır. Sokakta, reklam panolarında, televizyonlarda, gazetelerde “gömlek yırtan kadın”lar çoğalmaktadır. Şehrin tüm imkânlarını kullanmakta, güzelleşmeye çalışmakta, en çekici ve davetkâr hali takınmaya çalışmaktadır. Sokak gösteri mekânına dönüşmektedir. Kadınların birçok hali “gömlek yırtan kadın” rolündeki gibi zorla, davetkâr, baskıcı, tehditkârdır. “Türk evliliklerinde yaşanan değişim, Yargıtay üyelerinin önüne giden dosyalardan okunuyor. ‘Aldatma’da kadınlar, erkeklere yetişiyor. Kadının aldatması nedeniyle açılan boşanma davalarındaki artış üyeleri de şaşırtırken ‘işyeri’ aşklarına dikkat çekiliyor. Boşanma davalarının karara bağlandığı Yargıtay 2. Hukuk Dairesi üyeleri, kocalarını aldatan kadınların sayısında artış olduğunu söylüyor. Önceki yıllarda eşlerini aldatan erkeklerin sayısının çok fazla olduğuna dikkat çeken Yargıtay üyeleri, “Son yıllarda karısı tarafından aldatıldığı için boşanma davası açan erkeklerin sayısında büyük bir artış var. Kadınlar da artık erkekler kadar aldatıyor” yorumunu yaptı.

Her yıl binlerce boşanma davasının temyiz incelemesini yaptıklarını belirten Yargıtay üyeleri, ‘ihanet’ gerekçesiyle açılan davalarda kocalarını aldatan kadın sayısındaki artışın dikkat çekici boyutlara ulaştığını vurguladı.”2 Güzellik salonları, elbise modaları, parfüm, makyaj vs. ile kendinin keşfinde “içindeki kadın”ı görmeye ve ortaya çıkarmaya çalışan kadınlar bu alana sarf ettikleri zaman ve para giderek büyümektedir. Eğlence sektörü kadınlar üzerine bina edilmiş durumdadır. “Eğlendiren” kadın bu rolünü seve seve yapmaktadır.“Kendim için giyiniyorum” yanılsamasını tekrar ede ede kendi olmaktan çıktığından haberi yoktur modern kadının. Oysa başkası için giyinmektedir. Bu noktada başkası sadece erkek değildir. En çok kadınlar kadınlara karşı giyiniyor, süsleniyor. Belirleyici olan yine diğer kadının giyimi, yaşantısı ve tavırlarıdır. Zamanının büyük çoğunluğunu birbirinin dedikodusunu yaparak geçirirler. Diğer kadının evi, perdesi, yaşamı en önemli gündem maddesidir. Gösteri medeniyetinin en önemli öğesi haline gelen kadın bunu özgürleşmenin, kendine ait olmanın verdiği bir özgüvenin ifadesi olarak sunma yanılgısına düşmektedir. Kadınlar sömürü, baskı altında olduklarını iddia etseler de kamusal ve sosyal alandaki etkinliklerini artırmakta ve erkeklerle tarihsel olarak süren “iktidar” savaşını yeni ve farklı versiyonunu ortaya koymaktadırlar.

Modern kadın aklını ve iradesini yitirmiş durumdadır. “Ev” hapishanesinden çıkma ve kamusal alandaki varlığını en üst düzeye çıkarma adına mücadelesini artırmaktadır. Modern “Züleyha” rolünü yeniden ve farklı şekillerde keşfederek yapmaya devam etmektedir. Kadınların “Züleyhalaşmaması” için ilahi vahyin insanın taleplerine göre yaptığı uyarı ve kuralları tekrardan hatırlaması ve yaşam pratiğini buna göre şekillendirmesi elzemdir. İlahi ve beşeri metinler insanın yaşayacağı bu tür yönlendirmelere karşı uyarmıştır.

“Gömleği arkadan yırtılan Yusuf”lar da azalmaktadır. Kadınların bu davetine icabet edenler çoğunluktadır. Züleyha’ya karşı Yusuf tavrı günümüz erkeği için önemli bir göstergedir. Bunun içindeki “Rabbinin işaret ve ikazını”nı görüp irade ve tavrını şekillendiren bir anlayış oluşması iç dinamiklerini besleyecek donanıma sahip olması gerekir. Maksadımız ebetteki bütün kadınları (açık- kapalı) “Züleyha” erkekleri de “Yusuf” olarak nitelendirmek değildir. Bu semboller ışığında insan psikolojisinin evrildiği noktaları göz önüne getirmek ve algılarımız tazelemektir.

Kaynaklar

1- Yusuf Suresi 23- 28
2- Radikal Gazetesi- 24 Ağustos 2007

cemaat.com

Adamın biri her zaman yaptığı gibi saç ve sakal traşı olmak için berbere gitti. Onunla ilgilenen berberle güzel bir sohbete başladılar.Değişik konular üzerinde konuştular. Birden Allah ile ilgili konu açıldı…Berber: ” Bak adamım, ben senin söylediğin gibi Allah’ın varlığına inanmıyorum.”

Adam: ” Peki neden böyle diyorsun?”

Berber: ” Bunu açıklamak çok kolay. Bunu görmek için dışarıya çıkmalısın. Lütfen bana söyler misin, eğer Allah var olsaydı, bu kadar çok sorunlu, sıkıntılı, hasta insan olur muydu, terkedilmiş çocuklar olur muydu? Allah olsaydı, kimseye acı çektirmez, birbirini üzmezdi.Allah olsaydı, bunların olmasına izin vereceğini sanmıyorum…”

Adam bir an durdu ve düşündü, ama gereksiz bir tartışmaya girmek istemediği için cevap vermedi. Berber işini bitirdikten sonra adam dışarıya çıktı. Tam o anda caddede uzun saçlı ve sakallı bir adam gördü.Adam bu kadar dağınık göründüğüne göre belli ki traş olmayalı uzun süre geçmişti. Adam berberin dükkanına geri döndü.

Adam: ” Biliyor musun ne var, bence berber diye birşey yok”
Berber: ” Bu nasıl olabilir ki? Ben buradayım ve bir berberim.”
Adam: ” Hayır, yok. çünkü olsaydı, caddede yürüyen uzun saçlı ve sakallı adamlar olmazdı.”

Berber: ” Hımmm… Berber diye birşey var ama o insanlar bana gelmiyorsa, ben ne yapabilirim ki?”

Adam: ” Kesinlikle doğru! Püf noktası da bu! Allah var, ve insanlar ona gitmiyorsa, bu gitmeyenlerin tercihi. İşte dünyada bu kadar çok acı ve keder olmasının nedeni!”